Is er een interne strijd gaande binnen de PVV

Is er een interne strijd gaande binnen de PVV

724
0
DELEN
PVV

Deze week koos de Tweede Kamer haar nieuwe voorzitter. In het begin leek het erop dat de strijd tussen twee vrouwelijke kandidaten zou plaatsvinden. Op de valreep stelden ook Ton Elias en na hem Martin Bosma zich kandidaat om deze positie te vervullen.

De kandidaatstelling door Bosma was, hoewel verwacht, toch opmerkelijk te noemen.

Na het debacle van de gedoogcoalitie had Wilders zijn bekomst van het nemen van politieke verantwoordelijkheid. Een tijdje geleden onderstreepte hij dat door zijn nou bepaald niet enthousiaste reactie op een eventuele kandidatuur van Bosma voor het Kamervoorzitterschap.

Vooral dat laatste is volkomen logisch. Zou een PVV’er het voorzitterschap ambiëren, dan zou hij of zij daarmee impliciet afstand nemen van de kwalificatie “nepparlement”. En afstand nemen van de woorden van Wilders doe je als Kamerlid voor de PVV niet zomaar.

impliciet afstand nemen van de kwalificatie “nepparlement”

Bosma stelde zich kandidaat en werd het – natuurlijk – niet. Het was politiek slimmer geweest als de Tweede Kamer wél voor hem had gekozen. De partij zal hier nu politiek garen uit spinnen, zoals afgelopen donderdag betoogd door Freek op de website opiniez.com.

Daarmee is het boek echter niet gesloten.

Zoals ik eerder aangaf stond Wilders niet te springen om de kandidatuur van Bosma. Na diens aankondiging op Twitter was het ook een tijdje stil op het twitteraccount van Wilders. Pas na enige tijd retweette hij het bericht.

De kans bestaat dat Bosma Wilders voor een voldongen feit heeft gesteld. Bosma kan zich dat veroorloven; hij is de partijideoloog en van grote waarde voor Wilders. Maar Bosma is ook een intellectueel die niet graag gemuilkorfd wordt: ondanks eerdere bezwaren publiceerde hij toch zijn meesterwerk. Daarnaast lijkt Bosma mij ambitieus genoeg om te willen regeren. En die kans is, gezien de ernstige versnippering van het politiek spectrum in combinatie met de weerstand tegen Wilders, buitengewoon klein zo niet nihil.

De kandidaatstelling van Bosma is daarom niet anders te duiden dan als een handreiking naar de Kamer. Een breuk met de kwalificatie “nepparlement”. Je ambieert immers alleen het voorzitterschap van een instituut als je dat instituut respecteert. Zonder dat respect ben je als kandidaat ongeloofwaardig. De kandidatuur was niet alleen een streep door de kwalificatie “nepparlement”. Het was ook een handreiking tot samenwerking. Je kan namelijk geen Kamervoorzitter zijn indien je je isoleert van de rest.

opmars naar een richtingenstrijd binnen de PVV

Samenwerken betekent concessies doen. Concessies die onder het leiderschap van Wilders niet aan de orde zijn.

De kandidaatstelling van Bosma lijkt daarom ook de opmars naar een richtingenstrijd binnen de PVV. Het wordt Bosma versus Wilders. Het wordt een strijd tussen samenwerken enerzijds en isolement anderzijds. Regeren zit er voor de PVV niet in zolang Wilders met de scepter zwaait. Hij zal zijn omstreden uitspraken nooit terugnemen. En dat betekent dat geen partij zaken met hem wil doen. In hoeverre die strijd zich in enige openheid zal afspelen, is niet te zeggen. Wellicht dat het publiek hiervan weinig meekrijgt.

Het is ook een gedurfde strijd. Geert Wilders is immers hét gezicht van de PVV. Hij is het enig lid en de man om wie alles draait. Of Bosma onder zijn bewind de PVV naar grote hoogtes kan stuwen is maar zeer de vraag. Als hij echter wil regeren zal hij stappen moeten ondernemen om de partij salonfähig te maken.

Er staan ons interessante tijden te wachten. Want die richtingenstrijd in de PVV gaat er komen.

[Totaal: 4    Gemiddelde: 5/5]

Reacties

Reacties

LAAT EEN REACTIE ACHTER

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *