Langdurig oorlog en terreur en een wereld vol met schulden

Langdurig oorlog en terreur en een wereld vol met schulden

380
1
DELEN
China

Er was overal wel eens wat. Sommige regio’s waren langdurig verwikkeld in oorlog. Oorlog waartegen her en der massaal werd gedemonstreerd. Demonstraties waren in de jaren zeventig en tachtig schering en inslag in veel westerse landen. Ze liepen soms uit op complete veldslagen. Linkse terreurbewegingen, en ‘Gladio‘, pleegden aanslagen in Europa. Er werden vliegtuigen gekaapt, en opgeblazen. Mensen gegijzeld, en gedood. De economie haperde soms, waardoor grote groepen zonder werk kwamen te zitten.

Het beeld nu is anders. Er zijn wel massale demonstraties, maar er wordt nauwelijks nog over gerapporteerd. De motivatie van de organisatoren is ook anders dan voorheen. Vakbonden bestaan nog wel, maar krijgen geen poot meer aan de grond, omdat ze hun ‘ledental‘ zagen verdampen. Ideologisch bevlogen groepen, strijdend voor een ideaal, zie je niet meer op straat. Terreur is er nog steeds. En in de VS hebben ze de ‘school-shootings‘ en aanverwante raadselachtige moordpartijen.

Zo beschouwd lijkt er eigenlijk niet echt zo heel veel veranderd. En toch heb ik het idee dat de situatie nu bedreigender is. Dat complete landen, en de EU, op het punt staan te desintegreren. Dat ‘Libië‘, ‘Syrië‘ en ‘Oekraïne‘ welhaast een blauwdruk vormen voor een wereld die ons nog te wachten staat. Maar dat komt misschien ook omdat onze leiders dat soort fiasco’s initieerden, en niet meer omkeken. Er schouderophalend bij weglopen. In het geval van Oekraïne daar zelfs de deur plat lopen om te genieten van het resultaat van die ‘regime-change‘ operatie, die het land in een peilloos zwart gat deed glijden.

Niet alleen in Europa en de VS zwiepen de sentimenten vervaarlijk heen en weer, en lijkt elk begin van ratio uit de maatschappelijke discussies te zijn weggezogen. Waar vuile spelletjes in politieke campagnes de norm zijn. En ‘Op de man/vrouw spelen‘ de standaard. Wat in Rusland en China tot grote ongerustheid leidt. Ook al omdat beide landen op de ‘hitlist‘ staan voor ‘regime change‘ met tactieken die naadloos in dat draaiboek passen. Chaos, onbestuurbaarheid, volledig gemanipuleerde ‘markten‘, onhaalbare afspraken, geschonden beloftes, poreuze fysiek en morele grenzen. ‘Jan Steen’ had het niet kunnen schilderen. Daarbij had dat ‘Huishouden van Jan Steen‘ als thema ‘vrolijkheid‘, en verder dan ‘leedvermaak‘ en ‘hoongelach‘ komen we niet meer.

In China rommelt het ook, al is het altijd lastig om in te schatten hoe bedreigend dat is voor de zittende leiding, omdat westerse commentatoren nogal selectief zijn met het kiezen van hun bronnen. Venezuela staat met één been in het graf. Brazilië wordt geplaagd door beschuldigingen over corruptie die het landsbestuur in haar voegen doet kraken. In hoeverre ook daar buitenlandse machten, die niet blij zijn met de socialisten in dat land, zich met de binnenlandse aangelegenheden bemoeien, is eigenlijk geen vraag. Na 638 pogingen om Fidel Castro voortijdig in zijn kist te krijgen, een de bewezen betrokkenheid van ‘Grote Broer‘ in Washington bij een hele reeks coup-pogingen, en geslaagde moorden die het signalement van de ‘School of the Americas‘ dragen.

[Totaal: 4    Gemiddelde: 3.3/5]

Reacties

Reacties

online computer hulp