Merkel is de enige Churchill die we hebben

Merkel is de enige Churchill die we hebben

194
0
DELEN
Europa

De pers sloeg alarm omdat Angela Merkel afgestraft zou zijn in de Duitse deelstaatverkiezingen. Maar de doorbraak van Alternative für Deutschland was, Sachsen-Anhalt uitgezonderd, helemaal niet zo spectaculair, gezien de omstandigheden. De kiezers lijken overigens vooral regionaal gestemd te hebben. In Baden-Württemberg boekten Die Grünen een eclatant succes, en in Rheinland-Palts wonnen de socialisten, terwijl de CDU overal vrij behoorlijk stand hield. Van Sachsen-Anhalt was al lang geweten dat het oude DDR-ressentiment er diep voortleeft, met onder andere Pegida in het naburige Sachsen. Welk is daarbij de grote kracht van Merkel? Volgens mij haar authenticiteit.

Al wat ge zegt, salafisten, zijt ge zelf

Europa staat op een beslissend keerpunt, maar het wil dit niet toegeven. Wij staan voor een wereldoorlog, niet op het slagveld, tegen IS/Daesh en zijn jihadische bandietenbendes, maar tegen het salafisme als vergiftigende ideologie. De jihadi’s zorgen voor veel angst en miserie, maar zij zullen hun eigen élan uitputten, zoals dit met alle totalitaire systemen gebeurt. Wat zich niet noodzakelijk zal uitputten is het denken dat aan de basis ligt van dit jihadisme, het geloof dat Europa (en de VS) onrechtvaardige imperialisten zijn die, welk een weldaden zij ook om zich heen spreiden, steeds de boosdoener zijn en verantwoordelijk voor de lethargie in de islamitische wereld.

Pas op: we hoeven niet te ontkennen dat de westerse of Atlantische beschaving zich in het verleden misdragen heeft. We kennen het lijstje: kruistochten, inquisitie, negerslavernij, achteruit drijven van de Indiaanse naties, koloniale bezetting en uitbuiting van het grootste deel van de planeet. En dit alles ‘bekroond’ met de nazi-holocaust. We kunnen en hoeven dat niet te ontkennen, maar er zijn wel twee andere reacties mogelijk.

De eerste is dat àlle grote ‘beschavingen’ zich aan dergelijke misdaden hebben bezondigd. De kruistochten waren een tegenaanval tegen de jihadische expansiepolitiek, waarbij soms steden werden heroverd (als Antiochië) die op dat moment nog een overgrote meerderheid christenen telden. De inquisitie gebruikte foltermethodes, maar op dat vlak waren de mohammedaanse heersers ook geen doetjes (om over de Chinese keizers of de Indische Mogols nog te zwijgen). De technieken van de slaventransporten leerden de Portugezen van de Omanitische Arabieren in Zanzibar. De slaven werden niet ‘gevangen’, maar uitgeleverd door negerkoningen die jacht maakten op elkaars onderdanen. De Indianen waren geen filantropen. Azteken muntten uit in mensenoffers en de prairie-Indianen waren ongemeen hard voor elk stamlid dat niet langer meekon. Koloniale exploitatie van onderworpen volkeren, was zo oud als de straat (zeker de Arabieren hadden er met hun jizyah een handje van weg) en vaak stelden Europese kolonisatoren zich vrij behoorlijk op (na het roofdier Leopold II begon de staat België aan een tamelijk humane exploitatie van Kongo, en liet een voortreffelijke infrastructuur achter).

En de nazi’s? Om te beginnen paste Mohammed eveneens een genocide toe op de Qurayza-joden in Medina, maar hij beschikte daarbij natuurlijk niet over die technische middelen. Maar hij paste ook een ‘dolkstoottheorie’ toe (die goedgepraat wordt door Karen Armstrong) en liet zevenhonderd mannen het hoofd afhakken omdat ze ZOUDEN KUNNEN hem in de rug aanvallen. Later trok hij daar zijn lessen uit (in Khaybar) en stelde het dhimma-statuut in, waarbij joden en christenen onder zijn regime mochten leven op voorwaarde dat ze het hoofd bogen en de belasting betaalden (de jizyah). Hij begreep dat hij er meer voordeel uit haalde ze voor zich te laten werken  dan om hen af te maken. De Atlantische beschaving trok een andere conclusie uit haar Holocaust en formuleerde in 1948 de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM).

Een geschenk aan geheel de mensheid

Want dat is het tweede antwoord: Europa in het bijzonder, en de Atlantische beschaving in het algemeen, heeft een denkstelsel opgebouwd dat zowel berouw uitdrukt, als een geschenk is aan de rest van de mensheid. Geen enkele beschaving heeft zich zelfs maar in die richting bewogen. De islamitische beschaving is niet verder gekomen dan de Verklaring van Mensenrechten in de Islam (VMI), beter gekend als de Cairo Declaration van 1990. Kort gezegd komt het erop neer dat deze VMI de retoriek overneemt van de UVRM, maar in werkelijkheid komen er voortdurend bepalingen in voor die deze rechten beperken tot mannen en moslims. Zo erkent ze ‘gelijke waardigheid’ voor vrouwen, maar niet ‘gelijke rechten’. Ze erkent vrijheid van meningsuiting, zolang die niet in strijd is met de Koran. Godsdienstvrijheid wordt gegarandeerd, behalve voor wie iemand probeert te overtuigen om uit de islam te treden. Straffen moeten conform de Shariah zijn. Enzovoort.

In wezen is het een totalitair document, maar dat belette de Organisation of Islamic Conference (OIC) niet om vanaf 1992 deze VMI als de basis naar voren te schuiven waar de UVRM schatplichtig aan diende te zijn. De OIC verenigde op dat moment 45 islamitische naties die in hun overgrote meerderheid niet democratisch georganiseerd waren. Ze wisten evenwel geen doorbraak te forceren in de Verenigde Naties en legden zich in 2008, alleszins formeel, neer bij de UVRM. Het is een uiting van de scherpe ideologische strijd die binnen de islam zelf aan de gang is, en waar wij veel te weinig oog voor of weet van hebben.

Maar het is niet omdat op staatsniveau vaak het besef doordringt dat de Shariah nergens toe leidt, dat dit ook het geval is binnen de Ulama, of gemeenschap van religieuze leiders. Onder hen velen die op een heimelijke of schijnheilige manier de oorlog gezworen hebben aan de westerse manier van leven, en de immigranten in Europa beschouwen als een vijfde colonne die ons continent van binnenin moeten overnemen, ‘via de buik van hun vrouwen’. Zij willen hier dus de achterlijkheid installeren waar hun volgelingen ginder voor de op loop zijn gegaan, en rekenen daarbij op de achterlijkheid die zij zelf die volgelingen (en zichzelf) hebben aangeleerd. Zij zijn, veel meer dan de jihadisten, de permanente bedreiging van Europa, zelfs als het de terroristische dreiging onder controle krijgt (soms zelfs met hun hulp). Toch blijven ze komen, omdat ze gebruik maken van onze grootste zwakheid: het feit dat wij een humane samenleving willen opbouwen.

Humaan zijn is inderdaad zwak zijn. Onze beschaving berust in laatste instantie op de parabel van de Barmhartige Samaritaan. Men kent het verhaal (Lucas 10:30-37). Op de weg tussen Jericho en Jeruzalem wordt een reiziger uitgeschud door rovers, die hem voor dood laten liggen. Een priester komt voorbij en een hulppriester (een Leviet). Die laten hem liggen. Wat in weinig commentaren vermeld wordt, is dat dit logisch was: waarschijnlijk gingen die mannen naar Jeruzalem om te offeren, maar als zij onderweg met een lijk (of met bloed) in aanraking kwamen, dan werden zij onrein en konden zij niet meer offeren. Zij plaatsten bijgevolg hun religieuze bigotterie voor hun menselijkheid. Daarop kwam een Samaritaan voorbij, in Judeïsche ogen principieel een onreine. Hij verzorgde hem wel en nam hem mee naar een herberg waar hij voor zijn verblijf betaalde.

Europa is het aan zichzelf verplicht de Barmhartige Samaritaan te spelen, Saudi-Arabië niet. De Hadith leert namelijk dat als een pelgrim in nood is (wat veel voorkwam op de woestijntocht naar Mekka), je hem één dag moet voort helpen, daarna mag je hem aan zijn lot overlaten. Mohammed zelf zegde: ‘Als er iets goed in hen zit, dan zal Allah wel voor hen zorgen. Als er niets goed in hen is, dan zijn we ook van hen af’ (Ibn Ishaq 600b p. 606; Al-Tabari 9, 1700a, p. 53). In surah 35:18 lezen we: ‘Niet heeft een torsende ziel de last van een andere te torsen’. Saudi-Arabië lijkt door die harteloosheid sterker dan Europa, en kan zo zijn salafisten naar Europa exporteren om hier zijn onverdraagzaam gedachtegoed te importeren, maar dat is valse schijn. Europa kan namelijk op die manier ook het omgekeerde doen en de volgelingen van de Saudi’s zijn alternatieve waarden aanleren. Natuurlijk, zo zeggen velen, dat werkt niet omdat het voor hen nooit genoeg zal zijn, en dat is zo. Maar Europa moet niet naïef helpen, maar na het herstel ‘in de herberg’ voorwaarden stellen.

De sultan en zijn gezichtsverlies

Passen we dit toe op de vluchtelingen. Wij hebben hier geen immigranten nodig die weigeren onze waarden en onze levenswijze te aanvaarden, al mogen we ook op dit punt bescheidenheid betrachten. De Britten hadden ooit in Shanghai een Internationale Concessie met een bordje aan de ingang ‘Verboden voor honden en Chinezen’, en in Belgisch Congo mochten zwarten maar bepaalde clubs betreden (en daar whisky drinken) als zij een certificaat konden voorleggen waarin stond dat zij ‘geëvolueerd’ waren. Dat is respectievelijk dik vijftig en dik honderd jaar geleden. Ook wij hebben op een eeuw tijd dus veel geleerd, en wij mogen trots zijn op de waarden die wij nu officieel belijden en met vallen en opstaan in de praktijk proberen te brengen. Terwijl wij voortdurend beschuldigd worden van racisme, wordt nergens het instinctieve racisme zo intens en zo efficiënt bestreden als hier, om over respect voor de vrouwen nog te zwijgen.

Wij leren die waarden echter niet aan met een cursus, het gaat om diepgewortelde culturele reflexen die slechts moeizaam verworven worden, en er is daarom geen enkele garantie dat velen onder die vluchtelingen meer dan lippendienst zullen bewijzen. Sommigen onder ons verwachten veel van een soort eed van trouw aan de UVRM, maar dan vergeten ze dat Mohammed taqiyya toestond, de geoorloofde leugen tegen ongelovigen om het ware geloof te beschermen. Daarom moet Europa helpen BUITEN Europa. Ook de parabel van de Samaritaan zegt niet dat hij de gewonde meenam naar zijn woning, hij nam hem mee naar de herberg en betaalde voor zijn verblijf aldaar. Welnu, het is precies dat wat Merkel doet, maar de licht om zich heen grijpende hysterie onder de ‘politiek niet-correcten’, wil dat niet zien. Onderzoeken we kort de onderhandelingen met Turkije.

Merkel zou ‘sultan’ Erdogan een vervroegde en versnelde intrede in de EU hebben toegezegd. Waar staat dat? Merkel heeft bij mijn weten slechts een heropening van de onderhandelingen geaccepteerd, wat mij niet onredelijk lijkt, en daarin zit onder andere een pakket over de persvrijheid. Wie een klein beetje naar de commentaren van Europese politici heeft geluisterd na de regeringsovername van Zaman, weet dat Erdogan hier niet zomaar omheen kan fietsen. Hij kan dat propagandistisch uitspelen in zijn interne communicatie, maar dat is het dan ook. Iedereen die ooit met een moslim te maken heeft gehad, weet hoe belangrijk het vermijden van gezichtsverlies voor hem is. Tijdelijk redt Erdogan dus zijn imago.

Idem dito met het opheffen van de visumplicht voor Turken die naar Europa willen. Daartoe moeten eerst 71 punten opgehelderd worden. Nog straffer zijn de toegezegde zes miljard euro. Twee punten: in een eerste mededeling zegde premier Datuvoglu dat dit geld niet naar Turkije zou gaan, maar naar de VN-hulporganisatie UNCHR. Ik heb dat niet horen tegenspreken, maar het wordt zelden herhaald omdat hysterie blijkbaar aangenamer is dan nuchtere beschouwing. Punt twee: dat bedrag valt best mee. Volgens schattingen zouden er op dit moment 2,7 miljoen Syriërs rondzwerven in Turkije, en dat is waarschijnlijk een onderschatting. Zes miljard betekent circa tweeduizend euro per vluchteling. Er circuleren bedragen van twintigduizend euro en meer om een vluchteling in Europa op te vangen. Maar Erdogan kan dit tegenover zijn publieke opinie natuurlijk als een grote overwinning voorstellen.

Kan men zich trouwens voorstellen in welke nauwe schoentjes hij in eigen land staat, met dik twee miljoen vreemdelingen die allemaal afzakken naar de westkust, vooral naar Istanbul en Izmir? Hoe leuk vinden de Turken het als zij vluchtelingen zien kamperen in hun stadsparken? Wij hebben al moeite met 20.000 nieuwe immigranten, zij mogen dat niet hebben met twee miljoen. Wat weten wij trouwens van de interne discussies in Turkije? Erdogan dankt zijn populariteit niet aan zijn islamitisch of sultanisch of neo-ottomaans programma, maar omdat hij de staatsmonopolies van de kemalistische generaals ingetoomd heeft, ten voordele van de kleine ondernemingen, wat tien jaar lang voor een economische boom heeft gezorgd. Oppervlakkig Europa dacht al die tijd dat het in de autoritaire generaals zijn democratische bondgenoten moest zien. De modale Turk bekeek het anders en de Turken bij ons konden eindelijk weer trots zijn op hun natie.

Maar nu gaat de economie achteruit (mede omdat de Saudische olie-injecties teruggeschroefd worden) het toerisme stort in elkaar (het conflict met Rusland alléén al zorgt voor een verlies van minstens twintig procent), de oorlog in Syrië (en met de Koerden) weegt op het budget. Erdogan bluft zich daar doorheen, maar hoelang? Voor wanneer zijn fatale gezichtsverlies?

Wir schaffen das. Selbstverständlich

Dan het push-back-akkoord, een Syriër voor een Syriër. Dit is geen goed akkoord, maar het is het best haalbare voor het moment. Men verwijt Europa dat het veel te lang geaarzeld heeft, maar dat is voor een democratie altijd zo. Die moet altijd doorheen een moeizaam leerproces wanneer er zich onverwachte problemen aandienen, of bekende problemen in onverwachte omvang. Niets zo gemakkelijk als een dictatuur, die kan à la minute ingrijpen. De gevolgen zijn meestal navenant.

De angel van het Europees-Turkse akkoord voor Erdogan zit in de omstandigheid dat als er geen Syriërs meer in bootjes stappen, omdat ze weten dat ze zo onderaan de lijst komen te staan, er ook geen Syriërs meer per vliegtuig naar ons zullen gestuurd worden. Natuurlijk, ze zullen andere routes zoeken, maar de kans dat de Egeïsche Zee relatief droog wordt gelegd is relatief groot. Voeg daarbij de versterkte grenzen van de Balkanstaten en het zal altijd moeilijker worden.

Meyrem Almaci schreeuwde alarm in De Zevende Dag (13/03) omdat er dan geen vluchtelingen meer zullen komen, maar daarmee gaf ze zichzelf bloot: zij staat niet voor een humaan programma van hulp aan mensen in nood in de locatie die het dichtst bij het probleemgebied ligt, maar voor een dhimmitudisch programma van hervestiging en (ongetwijfeld onbewust) van import van het salafisme. Hoelang zal Groen die spagaat tussen democratisch denken en aanhorigheid aan de islam kunnen verdragen? Luckas Vander Taelen werd daarvoor al uitgedreven, maar zijn geest zal wel weer opstaan (alhoewel velen mij zullen zeggen dat ecologisten onverbeterlijk zijn).

Lampedusa zal wel als importplek blijven functioneren, maar er lijkt nu toch kans te bestaan op een solieder regime in Lybië en dat zal ook kampen willen opbouwen als Europa ze financiert (en steun toezegt voor de wederopbouw van de economie). Dat zal geld kosten, maar daarover kunnen we met vol vertrouwen zeggen ‘Wir schaffen das’. Het Groot-Brittannië van Winston Churchill heeft tussen 1940 en 1945 meer moeten neertellen om Europa te mogen bevrijden van de nazi’s, en dat was in eigen land niet bepaald populair (vandaar dat Churchill ook afgestraft werd in de verkiezingen vlak voor het einde van de oorlog). In Groot-Brittannië was er trouwens, tot aan de Battle of Britain (najaar 1940) een sterke stroming (onder andere aan het koninklijke hof) om zich maar met Hitler te verzoenen, en Europa in de steek te laten. Zo ook vandaag: het ontbreekt echt niet aan mensen die Europa willen redden door zijn ziel te verkopen.

Niet zo Merkel. Onder haar leiding zal Europa zijn humaan gezicht tonen aan mensen die hun eigen land weer zullen moeten opbouwen. Dat is trouwens een tweede reden om massa-hervestiging te weigeren: uitgerekend die mensen komen naar hier, die ginder moeten blijven omdat zij er nodig zijn. In de eerste plaats de jonge mannen die vaak vrouwen, kinderen, ouders en zussen in de steek laten en hier als wandelende zaadcontainers de zielenpoot komen spelen. Centraal staat evenwel dat Europa zijn humaan gelaat en daarmee zichzelf zal tonen, wat niet betekent dat migranten zich hier zomaar alles kunnen permitteren in naam van ‘de strijd tegen het racisme’.

Er gaan stemmen op om een gewapende macht in te zetten tegen vluchtelingen, die dan behandeld worden als waren zij vijanden. Ik begrijp dat niet. Ik kan ten volle begrijpen en steunen dat we al die mensen niet in Europa moeten binnenhalen, in ons belang en in het hunne. En dus onze grenzen moeten versterken, zoals de Balkannaties terecht doen. Maar om mensen van wie er velen op de loop zijn voor een genadeloze oorlog (ook in Eritrea of Irak of Afghanistan) hier met wapengeweld te onthalen, daar pas ik voor. Men verdedigt Europa dan op een manier die Europa zijn ziel ontneemt, wat altijd al de geest was van het oude Vlaams Blok. Dan kunnen we evengoed meteen salafisten worden, want wie het Zeventigpuntenplan onzaliger gedachte in werking wil zien, moet maar in de Arabische oliestaten gaan kijken. Willen we worden als zij om hen hier weg te houden? Groot-Brittannië liet er zich niet toe verleiden om onder Churchill een dictatuur te worden om de dictator te bestrijden. Moeten wij dat nu wel doen, in veel minder bedreigde omstandigheden?

De klaarblijkelijke lafheid van de Navo

Een laatste opmerking: Erdogan zou mee verantwoordelijk zijn voor de situatie in Syrië, niet slechts door de Koerden te bombarderen, maar ook door wapens en Syriëstrijders te laten passeren, door olie af te nemen van IS enzovoort. Ik wil dat graag aannemen, maar als dat zo evident is, waarom doet de Navo daar dan niets aan? Weten die machtige generaals dat dan niet? Turkije werd als ondemocratische natie opgenomen in die organisatie omdat het de zuidflank van de Sovjet-Unie indekte. Vandaag speelt het op die zuidflank voor oorlogsstoker en provocateur. Waarom laten de Navo-bonzen dat gebeuren, waarom lekken ze daarover niet meer gegevens naar de pers, waarom geven ze Erdogan niet een stevige trap onder zijn achterste?

Moeten wij de lafheid van de Navo aan de Turken wijten, of moeten we zelf niet voor meer flinkheid zorgen? De vraag stellen, zo lijkt het mij, is ze beantwoorden.

http://de-bron.org/

[Totaal: 1    Gemiddelde: 3/5]

Reacties

Reacties

online computer hulp

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *